Siyahına bürünür mavi kent,
bir otobüs camından dışarıyı izlerken...
Süzülüp gidersin kentten kente.
Işıkların o pürüzsüz güzelliğini
uzun yollarda tanıdım ben.
Burada, önce bir uğultudur uzaktan gelen...
Geçen bahardan kalan ağaçların
rüzgârla fısıldadığı bir ilahidir, anlarım.
Sonra bir renk cümbüşü belirir uzaktan;
mavi desen mavi,
yeşil desen yeşil,
sarı desen sarı...
Mavi kentin ışıklarıdır onlar.
Akşam çökerken güneştir ufukta izlenen,
her gece ay ve yıldızlardır semayı süsleyen...
Bir sahil kordonundan başlar yolculuk,
sonsuz bir ışık çizgisine doğru sürer gider.
Geçer mavi kentin ışıklarından;
ve kara kentin bir sokağında durur zaman...
31.12.2017
Mesut TütüncülerKayıt Tarihi : 7.08.2026 10:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!