Geceler size ne söylüyor.
Nasıl dalıp birden bire.
Birden bire sabaha çıkıyorsunuz?
Öyle yorgunum, öyle bitkin.
Öyle kendimden itici.
Saatlere kırıcı.
Duvarlara boş...
Yastığım şahit kaç kere dönüp durduğuma.
Rahatsız en rahat yerim.
Yerimden eder düşüncelerim.
Düşüncelerim ağırlaştıkça,
Çekilir gözlerim.
Rüya?
Yalnız yatağımdan atıyor kâbuslara.
Sabahlardan...
Korkuyorum.
"Boşlukta kalanlar"
20,03,2026 Karapürçek
Kayıt Tarihi : 29.03.2026 04:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Uykusuzluk
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!