Mahşere Kaldı Aşkımız Şiiri - Bilal Dülek

“Mahşere kaldı aşkımız…”
yarım kalmış dualar gibi…
Ne sen vazgeçebildin benden,
ne ben sensiz yaşamayı öğrendim.

Bizim hikâyemiz
bu dünyaya sığmadı sevgilim…
Birbirimize geç kaldık belki
ama kalbimiz
aynı acıda buluştu.

Sen giderken
arkandan bağırmadım…
Çünkü bazı vedalar
sessiz olunca daha çok yakıyor insanı.
Ben seni içimden uğurladım,
ama içim senden hiç çıkamadı.

Mahşere kaldı aşkımız…
yarısı gözlerinde,
yarısı içimde kaldı.
Birbirimize sarılamadığımız
her gece
ömrümüzden eksildi sanki.

Şimdi hangi şarkı çalsa
sesin dolaşıyor odamda…
Her yağmur yağdığında
sen düşüyorsun aklıma.
İnsan birini unutmak isterken
neden daha çok hatırlar ki?

Belki yanlış zamanda sevdik…
belki dünya
bizim kadar derin sevenleri taşıyamadı.
Ama şunu bil;
ben seni hiçbir zaman
geçmişim gibi sevmedim…
Ben seni hâlâ içimde yaşayan
tek gerçek gibi sevdim.

Mahşere kaldı aşkımız sevgilim…
Bu dünyada kavuşamadık belki
ama ben ahirette bile
seni arayacak kadar sevdim seni.

Bir gün herkes susunca,
hesaplar kapanınca,
ruhlarımız yeniden karşılaşırsa…
Tanırsın beni.

Ben yine
gözlerinin içine bakıp
sessizce ağlayan adam olacağım.

20 10 2016
Yazan Bilal Dülek