Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

O kadar çok söyleyeceklerim var ki sana dair.
Seviyorum yetmez, güller kifayetsiz, aşk yalın.
Masum sözcükler bulmalıyım; dost ve doğal renkler.
Gel gör ki ne ressamım, ne müzisyen, ne de şair.

Mahmut Nazik 28 03 3015 Mersin

Seni sevdiğimi istemiyorsan
O kadar da güzel gülme sevgili
Ne küs ne de burda kes demiyorsan
Bunca merhametsiz olma sevgili

İstemem gönülsüz gülü himmeti

O KADAR MİLYARDERİZ

Senin yanmak dediğine
Biz ışık olmak,
Aşık olmak deriz.
Ve

O KADAR VAKTİM YOK GÜZELİM

o kadar vaktim yok güzelim
sana kuşları, çiçekleri, balıkları;
durup sana özgürlüğü, hayatı;
eşitliğin aşk olduğunu anlatmaya.

Çalışan kim, aç kim; bu nasıl dümen?
Açlığın nedeni, senin çok yemen.
Öyle kader, kısmet deyip durursun;
O kaderin çoğu, senin bok yemen.

O, kandırdım dedikleriniz var ya sizin
Sanma ki
Ne kadar alçak olduğunu bilmezler
İnsanlık seviyenizin.

Her demde

Sevilirsen güzelsin sevenine
O, kendini çok da güzel sanmasın
Sevilirsen özelsin sevenine

Sevda ile oynayanlar onmasın
Yanan yanmış o sevdalı yanmasın

O ki
İddiasız bir çiçek

O ki
Ruhunu tenini
Bedenini tinini

ÖKSÜZ BİR ÇOCUĞUN GÖZYAŞI

Can suyudur meleklerin
Öksüz bir çocuğun gözyaşı
Ektiği güllerin çiçeklerin

ÖKSÜZ YETİM SANMA SEN BU YERLERİ

Öksüz yetim sanma sen bu yerleri
Dağına taşına vurmuş mührünü
Gâhi yalın kılıç kâh gönül eri
Her biri bir başka dil ile vurur