Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Bir bir düşüyor ömrün takvimi
Düşme yeşil yaprak zamanı değil
Ağzını açmış da bekler ki kimi
Sabret kara toprak zamanı değil

Yar dediğim talan olmuş gülistan

çok acı canımın içi çok acı
sabaha sızmayı beklerken
bir gecede vurulmuş gelin gibi yerde
seksen bin zeytin ağacı

bir görseydin sevgili

Bilemedim şu insanın fendini
Yüreğini yakan yalnız köz müdür
Kim ki ben ben diyor koru kendini
Ters yüzü başkaysa o yüz yüz müdür

Ne garez gıybet ne gönülde kibir

ZAHİDE NAHOŞTUR TADI ŞARABIN

Kimisi haram der kimi sıradan
Sofular ne bilir yadı şarbın
Ne de güzel mayalamış yaradan
Zahide nahoştur tadı şarabın

Şiirlerim var benim nehir nehir akan
Sevgide ustayım nefrette acemi
İçimdeki çocuk ah saf saf bakan
Zalime zorbaya kırmışım kalemi

Bulutlarla ağladım çiçeklerle güldüm

Şöhret dediğin nedir ki erenler
Namert zalim itliğiyle ünlenir
Ya insana üstten bakıp ürenler
Zalim iplisin dizinde dinlenir

Kiminin davası derdi bilgisi

Nere baksam bir suç bir suçu aklar
Zalimi mazlumdan güçlü kılan kim
Çocukları çıkar bomboş sokaklar
Yaşam hakkını elinden alan kim

Ezberinden sıyrıl da hele düşün

'Zengin' Ne yapsa yeri
Herkese dert olur fakirin kiri.
Tüküreyim bu dünyanın çarkına
Para 'hanım, bey " eder gök kafiri

Mahmut Nazik 24 Mart 2023

Anamal düzeni icat olalı
Ne ihtiyaç ne de isteğin bitmez
Zen ile ben daim kavgalı
Bir sevda bir yuva neyine yetmez

Size bir söz demezdim
Bir sevdanız olaydı
O zaman gam yemezdim
Yüreğimiz yanaydı