Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

YÜREĞİNE GÜZ DÜŞÜNCE

Özler dururuz baharı
Yüreğine güz düşünce
Bağından güller firarı
Gönlüne ayaz düşünce

YÜREĞİNE SEVİ GÖZLERİNE MAVİ DÜŞÜR


öyle bir bahar sabahı işte
astarı yırtılmış bir gonca
kimisi açma

YÜREĞİNE SIZAN HEP SIZI VERİR

Yüreğine sızan hep sızı verir
Can evinde meler yavru bir ceylan
Bir şiir yaz ya da sen ol bir şiir
Diz çöksün içindeki o kör şeytan

YÜREĞİN HİSSETMEZ GÖZÜN GÖRMEZSE

Yüreğin hissetmez gözün görmezse
Mevsim kış olsa ne bahar olsa ne
Gönül hergün başka aşkla vurmazsa
Gaffar olsa ne ki kahhar olsa ne

Yüreğin yuvası sevginin aşkın
Domur domur açmış dala benzersin
Ne kadar sıcacık ne kadar yakın
Bir çeşmeye giden yola benzersin

Ne kadar seversen az gelir seni

Yüreği yaralı bir ceylan olsam
Gelip de yaramı sarar mı canan
Kapına düşseydim bir vakti akşam
Halim hatırımı sorar mı canan

Nergiz olup bir gün çıksam yoluna

Yürek yanmayınca kalem kanar mı
Şiiri kuru bir söz mü sanırsın
İnsan aşkını ateşle sınar mı
Gönlümde ki sevdan az mı sanırsın

Belki günhınım belki hatanım

Yürekten seversen gülü güzeli
Cevri cefası gelir mi gözüne
İnan ki gam yemem ölsem sevgili
Dünya gözüyle bakarsam yüzüne

Sormayın başımı alıp gideyim

Yürü deli gönül kendi yoluna
Adını sevgiyle bir anan mı var
İlk taş atan dostun olur dalına
Öyle incitmeden bir konan mı var

Yâr duymaz sesimi el alem duyar

Yürüdüğün yolda boylu boyunca
İzin çayır çimen olur sevdiğim
Dokunsan elini kuru ağaca
Çiçek çiçek gülşen olur sevdiğim

Hak hızır ilyasın hasreti sende