Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Uzaktan uzağa bir guguk sesi
Gecelerim hasret gündüzüm hicran
Gönlümde bir çocuk hırçın ve asi
Yine sensiz geçti bu bahar ay can

Gülü gonca iken kuruyan dallar.

Yoksulsun diye kim demiş ki bana
Sevdayla kavganın galibi benim
Fakirliktir aşkın düşmanı ama
Sevgi dolu gönlün sahibi, benim

Sen Eros de ben iyilik perisi

Bazen hastalıktı bazen işsizlik
Dert olup kapıyı çaldı yoksulluk
Ahsen-î Takvîmde yaş iplik iplik
Kaçının canını aldı yoksulluk

Bu gün başka yarın bir başka tasa

Yutkuna yutkuna ömrü hayatı
Yansa su veren yok halı yoksulun
Mahşer gününden öncedir sıratı
Doğmadan kesilir yolu yoksulun

Ömür gelir geçer sefa süremez

Neler oldu bitti kahpe dünyada
Kimler geldi geçti izleri yoktur
Kapanmış bir taşın kuytusuna da
Kimseye diyecek sözleri yoktur

Kimisi yaşar ya bir küsküt otu

Sevin sevilin erenler
Dört kitabın manası
Yoldan mı çıkmış ki dinler
Kimsenin yok inanası

Sözde Allah derdin bana

Yoldaş yoksa yolcu deli divane
Yoldaş ile yolcu yorulmaz imiş
Seven sever ama sanki pervane
Sarmaýınca gönül durulmaz imiş

Aşk ile erirmiş dağların karı

YOL DEDİĞİN AŞKLA AKIP GİTMELİ

Yol dediğin aşkla akıp gitmeli
İnsanı yoran yol ne işe yarar
Dal dediğin gülün gülün tütmeli
Gönülde bitmeyen gül ne işe yarar

YOL DÜŞKÜNÜ LAİN ARTTI

Elin borusunu çalan
Halk düşmanı hain arttı
Hainlikten ödül alan
Yol düşkünü lain arttı

bencilliğim hırsım egom gururum
önüme durma da hakka gideyim
ah ki ezberlerim önyargılarım
yolumdan çekil de aşka gideyim
gönül bahçesinde köşke gideyim