Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Birbirine haram helâl karıştır
Şurda yağmalanan o mal dediler
Yalan dolan garez gaybet yarıştır.
Şu yerdeki çamur o dil dediler

Düşenin elinden bir kez tutmamış

İnsan dediğin şey bir kutsal sandık
Kilidini açan kula aşk olsun
Kalbinin kudreti aşka inandık
O doluyu içen gönle aşk olsun

Bir başına vücud kalsa uzlette

ÖDÜLLER VERİN KATİLLERİNİZE,
İŞİRLİKÇİLERİNİZE,
ENTEL FAHİŞELERİNİZE
Bu nasıl yol bu nasıl yasa
Ne gam, ne keder ne bir tasa
Tırmanırız yükseklere

noldu gardaş noldu  bize ne oldu
bilmem göze geldik bilmem nazara
bunca hırsın nedir, de kim ne buldu
canım dediğimden böğrümdeki yara

dostu görmek ister insan darında

Yâr dediğin yaranı açar m(ı)ola
Ne dostlar gördüm sanki derd eşendi
Ne zaman ki Aşk ile gitsem yola
Sen vardın orada ondan gülşendi

Güneşi doğuran senin varlığın

O ACEMİ DOKUNUŞUYDU LEYLA

Mecnun’un, tenine
O acemi dokunuşuydu Leyla.
Çölde, o suskunluğu arıyor hala

Yerine çekildim dar ağacına.
Soruyorsun bana : 'De hele niye?'
Nasıl dayanırdım yoksa acına.
O ağuyu ben içtim, sen yaşa diye
. Mahmut Nazik

o ahu gözlerin nasıl  da güzel
her rengi gözünle görmek isterim
kırlara gidiyom hadi sen de gel
her çiçeği sana sormak isterim

su gibi bal gibi tad olmak aşka

Boş ver kofu gelsin hele
Harla aşk harını harla
Ama öyle ama böyle
Kolayla olmazsa zorla

Bir sanci durmadan artan

Ne zaman gülsen bulutlar dağılır
O bakışın... o an ölebilirim
O ışığın nurun gözümü alır
Sanki gökyüzünden yıldız sağılır

Bilsen o gülüşün ne kadar şirin