Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

İster afet gelsin ister zelzele
Kardeşlik denince yıkılmaz kale
Sınırsız sınıfsız bir dünya sanki
Yetmiş iki millet vermiş el ele

SABIR

Ne tövbesi var, ne affı;
Umutsuzluk zaman israfı...

10 7 2017 Mahmut Nazik

Yazgım deyip de yakınmak olur mu
Elbet gorüp geri kalmak ar gelir
Toprağın rahminde gülün tohumu
Sabret kıştan sonra ilkbahar gelir
M N..

UNUTMAK NE MÜMKÜN EY SEVGİLİ SENİ

Yere göğe toprağa yazdım ismini
Gizlimde saklarım hala o resmini
Çıkar da gelirsin her bahar mevsimi
Unutmak ne mümkün ey sevgili seni

UNUTMA OĞUL
Yarın ne olur ancak tanrı bilir
Hanı hanümanı unutma oğul
Bir gün geri dönmen gerekebilir
Geldiğin limanı unutma oğul

Varsın hasret olsun sevip sevil de
Ayrılalım sözü ne kadar hazin
Bahçe de hazanda gül de bülbül de
Ne çiçek ne meyve baharın yazın

Hoş geldin sevdiğim hoşgeldin ama

Öyle bir özlem hasrete doymuşum
Avutulmaz ettin sen beni sevdam
Aşkın son sözüne seni koymuşum
Unutulmaz ettin sen seni sevdam

Bir sarhoş bir ayyaş avare haram

Aşk özgürlük barış sevgi kardeşlik
El değmemiş ormanlardır sevdamız
Baharat kokulu günlük güneşlik
O egzotik limanlardır sevdamız

El ele yürüyen delikanlı kız

gel sevgili aç gönlünü
dinlerim ben usul usul
bir çare bulamaz isem
inlerim ben usul usul

korkma benden ey sevgili

Ne zulanda kin ne yüzünde öfke
Kapısız perdesiz bir ev gibisin
Gelip de konuğum olaydım keşke
Yuvada yavru kuş civciv gibisin

Yakın olmak sana her bir anında