Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

EH İNSANIZ İŞTE
Eh insanız (işte) öyle demiş yaratan
Bir ormanda ağaç kadar sıradan
Dünya dersin ama yol üstü bir han
Kimine dert kimine keyfekeder

EĞRİ YOLDA DÜZ ARARSIN

Nedem seni deli gönül
Boz çırada öz ararsın
Özrün cürmün neyse dökül
Eğri yolda düz ararsın

Bilir misin ne zamandır
Kim severse söz ederler
Yarin o güzel gönlüne
Kim değerse söz ederler

Kimisi soldurur gülü

Bilir misin yanlış nerde kardeşim.
Bilmediğin şeye iman edersin
Sana göre sarhoş veya bir keşim
Cahili cemine mihman edersin

Bilmem ne yer içersin ne okursun

duyan sen bilen sen 'Ol!' diyen de sen
bu mu marifetin hayret efendim
zora zorbaya güç yetiremezsen
bu görevi bize devret efendim

varsıllar mı yarin yarenin senin

yine hasret yine elem
gam şiire ilham yine
bir yalnızlık hüzün  özlem
yalvar yakar yaşam yine

teyipte bir hüzzam şarkı

EKÂRLIYIM NEDEN BİLMEM ERENLER

Ekârlıyım neden bilmem erenler
Hayra mı şerre mi neye yormalı
Yaralıdır gönlümdeki cerenler
Hasretimi alıp dağa vurmalı

EĞER O GÜNDEN ÖNCE KAPIMI ÇALARSA ÖLÜM

eğer o günden önce kapımı çalarsa ölüm.
son duam bir güzelin dilinden
bir türkü olsun sevdaya dair
cüppeli züppe biri gelmese de olur.

Ey sevgili muradıma
Eremeden gideceğim
Bir gülüne bir deste gül
Veremeden gideceğim

Nefesin fesleğen tarçın

ERENLER CEMİNDE DARA ÇEKİLDİM

Sevgiyi cansuyu ettim gülüme
Yoktan yoksulluktan vara çekildim
Aşkı yâr ettim de deli gönlüme
Yandım ateşlerde nara çekildim