Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Ah ki aşk  telaşım
Ah benim dertli başıım
Biç sorma  halımı
Hiç sorma arkadaşım

Sanırsın susunca

Yol yarıyı çoktan geçti
Arkamda izim kalır mı
Belki şiir belki türkü
Acep bir sözüm kalır mı

Yaşamaktan nedir gaye

Öyle bir zamana geldik
Emeğini çalan ağlar
Cin şeytan imana geldik
Arkamızdan gülen ağlar

Yakalamış yukamızdan

ARK BOZUK ÇARK BUZUK SUYUN SUÇU NE

Kanmaya geldi mi, hepimiz aynı.
Delimiz de aynı, ‘alimimiz de’.
Gıkı çıkmaz, alınca sus payını.
‘Valimiz’ de aynı mal, ‘velimiz’ de

ANNECİĞİM BU GECE YATAĞIMDA ÖLDÜRMÜŞLER SERÇEYİ

bir çocuk vardı
eteklerinden yel geçer
fistanında çiçekler açardı
avuçlarından su içerdi serçeler

anlatmak güç aşkı üç beş satırla
aklında bulunsun daim hatırla
biliyorum belki üzgünsüm ama
öyle elin kolun bağlandığında
sana bölünen biri var unutma

ANLIYOR MUSUN
Bir zaman bahçeye su verme hele
Bağbana küsermiş anlıyor musun?
Duvarda asılı saz kala kala
Telleri kesermiş anlıyor musun?

ANNELERE DAİR

çocuğu tebessüm etse
annenin yüzüne gün doğar
bir de yavrusunun güldüğünü düşün
kahkahalarıyla bir roman yazar

Sümbülüm
Nar çiçeğim
Yaban gülüm
Gönül bülbülüm derdin
Resmimi ne güzel çizerdin annem

Annemiz ne mi
Evin koca çınarı
Anne dua pınarı
Kurumasın e mi ..