Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Sevdan yoksa yerin yönün bulunmaz
Kervanım kırılır yollarda kalır
Sitemin ne, sanma kadrin bilinmez
Toprak toprak kokun yellerde kalır

Kulaktan kulağa söylenir şarkın

Göçmen kuşlar ile uçup giderken
İnip de bahçene konsam ne dersin
Gülüşünü gören sanır ki gülşen
O tebessümüne insem ne dersin

Serçe olsam yuva olan çalımsım

OTİSTİK ÇOCUKLARA DAİR
ben bir otistik çocuklar öğretmeniyim
parayla pulla ölçülmez emeğim
tepeden tırnağa sabırım
ne teneffüsüm var ne tatilim
bir çocuğun açlığını susuzluğunu

O TOZ PEMBE GELEN AŞKIN

O toz pembe gelen aşkın
Cemrede dal veren ışkın
Sanırdın ki candan yakın
Bakarsın ki yalan olmuş

Elinde uçurtma
Sekerek koşuyor
Gözleri boncuk boncuk
Biliyorum
Gönlümde bir yerlerde o uçarı çocuk

Övgülerin bana çok gelir ama
Senin için bir tümce kuramadım
Güzel sesin heba olmasın diye
Hal hatırını bile soramadım

Yaylalarda lale sümbüller güller

Eski masal emek bilgi
İnsanlık olmuş para pul
Eşitlik dediğin ne ki
Bu devran böyledir oğul

Vatan millet ince işler

ÖYLE DURUMLAR OLUR Kİ

öyle durumlar olur ki
ne selam vermek müşterilere;
ne gül satmak,
ne de elma şekeri.

ÖYLE MAĞRURLANMA EY DELİ GÖNÜL

Öyle mağrurlanma ey deli gönül
Âşık olsan dağlara sığar mıydın?
Karanlıkta ne sümbül biter ne gül
Güneş olsan körlüğe doğar mıydın?

Ah sevgili bilsen sen neler ettin
Hüznün hatırandır hasretin ikram
Giderken aşk sevgi bırakıp gittin
Öyle sereserpe ve sırılsıklam

Kurutursan akıp giden nehiri