Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Şu dünyada bir birini sevene
Varda yokta yâr gönlüne değene
Aşktan ne gelirse boyun eğene
Ayrılıktan özge zulüm mü var ki

Yiğit geniş eyler yârine darı

Varlığına alışmışım
Yokluğun en acı zulüm
Bir de eyvallah demişsem
O zaman az gelir ölüm

Gönül gülümün  gülşeni

VARLIĞIN SERVETİN SEVGİN SERMAYE

Gülümü dermeye dereceksin de
Dalım yaprağımı kırma ne olur
Gönlümü yormaya yoracaksın da
Riyayla yoluma durma ne olur

Varlığın yoğuyuz yokluğun yolcusu
İsraf edin aşkı sevgiyi saçın
Şarapla yıkadık arı namusu
Aşk da ikramımdır elimden için
Aklı usu uçmuş deyip de geçin

VARLIK DERİM GÖSTERİRLER KÖŞKÜNÜ

Varlık derim gösterirler köşkünü
Elbet bir gün viran olur hanımız
Ya zevkinde ya da şehvet düşkünü
Bir gün bizden hesap sorar canımız

VAR MI

Şurada biri mezar taşı silinmiş adı
Malı mülkü talan olmuş haberi var mı?
Kim bilir ki nasıl idi neydi muradı
Ardından Fatiha veren hiç biri var mı?

Var mı şu dünyanın arı namusu
Kimisi bağrında taş ile gider
Boynu bükük kalmıs yurdu yavrusu
Kimi gözlerinde yaş ile gider

Ne elinde nasır ne alnında ter

Doğrusun yanlışsın diyemem sana
Kim doğru kim yanlış bilen mi var ki
Taşa tutacaksın bilirim ama
Sonuna bir gidip gelen mi var ki

Neyle nerden aldık bu ismimizi

VAR OLDUK AŞKIN VARINDAN

Yüreğin yönü güneşte…
Ceminde cemal bulmuşuz
Külsüz dumansız ateşte
Deminde kemâl olmuşuz

VAROŞLARDA DÜŞ YORGUNU BİR KIZIM

Dağ yanıma düşlerimi salmışım,
Yaylalardan koparılmış nevruzum
Sağ yanımdan bin bir yara almışım
Varoşlarda düş yorgunu bir kızım