Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

sanır mısın sensiz atar  şu kalbim
gül de şu yüzümü güldür ne olur
halimi bilseydin  sitem etmezdin
gül yüzünü bana döndür ne olur

bir sen varsın daim kalbimde vuran

SANIRSIN Kİ AV MEVSİMİ

Beşer onar bölük bölük
Sayfa sayfa ölüm resmi
Bu ne iştir bu ne körlük
Sanırsın ki av mevsimi..

Ah cilvesi nazı gönül eğlerlerken
Gülünü koklamaya yalvar yakar
Konuşurken hele türkü söylerken
Kimisi cennetlik kimi günahkâr

Canetten mi geldin bir söylesene

SANKİ GÜLE DURMUŞ DAL GİBİDİR

Aşka sevdaya duran gönül var ya
Sanki güle durmuş bir dal gibidir
Akla gelmez hülya. olmaz bir rüya
Çocuğun kurduğu hayal gibidir

sanki sevgiye doğmuş aceleyle
ayazda poyrazda narin bir çiçek
söyle kaçı ölür ki eceliyle
fırtınaya karşı neyler kelebek

*

Mazlum susar ise yaratan kızar
Sanma ki mazlumum dara çekilmem
Mazlumun da verecek hesabı var
Sanma ki mazlumum dara çekilmem

Kimine eziyet kimine ölüm

Sanmaki
Uyukusuz kaldığım yârimden değil
İçten içe sızlayan yâremdendir.

KANSIZ SEVEMEDİK BİR KEZ MEVLA’YI

Kitaplı kitapsız yüz iki din var
Her kime sorduysam ‘hak! ’ der be kardeş
Her dinin altında onlarca mezhep
‘Benim doğru, başka yok! ’ der be kardeş

Dünya varı bizi vazgeçiremez
Biz ki daim aşkla sevgiyle mutlu
Kimse kalbimize söz geçiremez
Ama aşkın sevdanın kapı kulu

Sevgi yoksa ora kar ile bora

şarap olmak kolay değil o kadar
ezilmek var çiğnenmek var sabır var
gönlünde yar yaren ışığa hasret
sarhoş eden onca çektiği efkar

kan kırmızı şarap aşık bir kadın