Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Size bir söz demezdim
Bir sevdanız olaydı
Üzülmez gam yemezdim
Yüreğimiz yanaydı...

bulut dediğin nedir ki

Aşkın karatını şu kahpe felek
Hasretle özlemle ölçermiş işte
Ne bahar ne yazın açmayan çiçek
Bir tebessümünle açarmış işte

Binbir sebep ile kesilsin yolum

de hadi bakalım
pamuk ellerin
kokusuz, gösterişli dallas güllerinin şairi
Aç gözlülüğün terimiyle tabiriyle
“Dostlar omuzunda giderse salım
Atıver cemberi salın üstüne” de bakalım

Gördüklerim beni hiç uyutmuyor
Hele şu dünyaya bak doğram doğram
Kardeşlik yoldaşlık düzen tutmuyor
Bir tek gölgem kaldı bir de sigaram

Şeref can çekişir söyle nasıl iş

Bir kardeşi olmalı bir insanın
Sarılıp sarılıp ağlayacağı
Bir sırdaşı olmalı bir insanın
Açık yarasını dağlayacağı

İnsanın bir sevgilisi olmalı

Hiç aşka sevgiye inanmaz idim
Hakka ulaştıran yol imiş meğer
Beni benden etti hiç sanmaz idim
Bir şeye benzemez hal imiş meğer

Sevdasız kavgasız zor gelen dünya

BİR TELİMİZ KOPAR İSE

Bir telimiz kopar ise
Kalanıyla ağlarız biz
Nazlı yârin zülfünü
Tel yerine bağlarız biz

BİR TÜRKÜSÜ OLAN ÖLMÜYOR İŞTE
Unutmak ne mümkün istesen bile
Bir öyküsü olan ölmüyor işte
Kulaktan kulağa ve dilden dile
Bir türküsü olan ölmüyor işte

BİR TÜRLÜ

Bir vadide güneş gibi
Gülemedik biz bir türlü
Kim sebebi müsebbibi
Bulamadık biz bir türlü

NE DİYEYİM SÖYLE ARKADAŞ SANA
Ne diyeyim söyle arkadaş sana
Bilenle bilmeyeni bir tutarsın
Sevmek sevilmek de insan insana
Özgürlükle çileni bir tutarsın