Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Bir türkü dinliyorum
Bir çınar bir pınar
Bir resim bir renk
Bir çiçek bir koku bir rüzgâr
İste o zaman
Sen geliyorsun aklıma  ey yâr

ŞİKÂYETİN Mİ VAR DERTTEN BELADAN

Şikâyetin mi var dertten beladan
Aşk cana armağan kadir mevladan
Ne gelir se şükret aşktan leyladan
Dünyaya aldanıp yârim var sanma

Zaten delik deşik gönlüm kırk yama
Ben bana yeterim bir de sen vurma
Yaşam nedir belki öğrendim ama
Sil baştan başlasam yarıda kalır

Kalbimi günde yüz kere yoklarım

ŞİİR VE BEN

Bir deyişte yüce bir aşk
her şair de bir peygamber görürüm...
şiirler önümde ışık
ben ardından yürürüm...

Ne yasak ne günah deli aşıklar
Sebepli sebepsiz öyle nedensiz
Kıskanırdı  kumrular sarmaşıklar
Şiir yazar gibi sevişirdik biz

Gönlümdeki yaban gülleri senin

Şiir
Yüreğimde
Şarkı Söyleyen
Bir Nazlı Dilber
Gezer Durur Gönlümde
Öyle Benle Beraber

ŞİMDİ DUVARLAR YIKILIVERSE

Oy havar
bilmem ki kinde nefrette,
bilmem ki yasakta hasrette ne var

ŞİMDİ GEL DE BUL

'Sana dün bir tepeden baktım aziz istanbul'
Bu şehrin yiğidi iğdiş edilmiş, güzelleri dul
O senin özgür sevişmelerin şimdi kul
Sönmüş de heyberti mabetler melul

Şimdi gelsen
Önce sesin girse içeri
Sonra gülüşünle güneş girse
Şen şakrak
Sonra
Balkışlarından içsem sabah kahvemi

Yedi düvel ile güreş tutarken
Koca devletlerle aşık atarken
Sevr utanç belgesini yırtıp atarken
Şimdi halımıza bir bakın hele

Adaletle çözüp o bilmeceyi