Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

SENİN BU KOMEDİN BENİM DARAMIM
Bıçakla kesilir kinin garezin
İmanın inancın katlim idamım
Beraber yaşamak ne kadar hazin
Senin bu komedin benim daramım

SENİN AŞK DEDİĞİN EVCİL BİR MERAK

Bırak beni ey can benimle bırak
Ben beni bildim mi ki sen bilesin
Senin aşk dediğin evcil bir merak
Ben sende buldum mu ki sen bulasın

Seni kahpe dünya ters yüz olası
İyinin kadrini bir bilen var mı
Kötülükten yana naçar kalası
Çıkarsız yaşını bir silen var mi

Nerde bir küfran var etmişsin sultan

SENİ GÜLÜŞÜNE AYI NAKIŞLAYAN ÇOCUK

seni gülüşünü ayla nakışlayan çocuk
seni düşüne güneşi işleyen çocuk
bir çimcik sevgide
çiçeğe duran gelincik

SENİ HEP SENİ ARDIM

Bir çoban ateşi hani göz kırpan
Hallerde seni hep seni aradım
Terk edilmiş yurtlardan arta kalan
Küllerde seni hep seni ardım

Dağlar taşlar dem be demde
Yokta varda seni söyler
Ne varsa arzı alemde
Gökte yerde seni söyler

Şu çeşmeler şu bülbüller

Bir çiğdem bir nergis  baharda bağda
Çiçek çiçek açar seni yazarım
Hasretin bir yanda sevdan bir yanda
Sayfa sayfa açar seni yazarım

Bir gönül yaram var aşkı sararım

SEN KENDİNİ BİR ŞAİR Mİ SANIRSIN

Dinle denizin deryanın sözünü
Sen kendini bir şair mi sanırsın
Bu bulanık çayı nehir mi sanırsın
Yürü çocuk ara nehrin gözünü

Sevdanla yıkandı gönlümün kiri
Gükkuşalığımsın renginliğimsin
Sensizlik yoksunluk gönül fakiri
Sen ki derinliğim zenginliğimsin

Ben ki serserice seyre çıkarken

İnan ki sevgin bambaşka
Günüm ay yıldızım oldun
Ben ki iman ettim aşka
Sen kaderim  yazım oldun

Her an hasret her an özlem