Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

ÖYLE BİR ZAMANA DÜŞTÜK

Öyle bir zamana düştük
İt ürür, kurt avazıyla
Ne yar tanır ne utanır
Mert yürür namert gazıyla

Öyle bir zamana geldik ki canlar
Özünü yitirmiş aşk ile sevgi
Kör nefse yenildi o güzel anlar
Solmuş güzellerin minesi rengi

O soylu kurt şimdi kör it olmuştur

Ne eş ne dost ne para pul teselli
Yeni ben eskiye kıyardım belki
Öyle bir vakti zamanda geldin ki
Şimdi ne var ne yok herkes sevgili

Hiç sorma ne oldu nedendir niçin

Analı babalı dostlu bir öksüz yetim
Hesapsız kitabsız bir selama hasretim
Yâr mi desem dost mu desem yoksa kardeş mi
Öylesine çok ki yalnızlığım hasretim

Nerde bilgi emek sevgi ora koşarım

ÖYLESİNE BİR UĞRADIM OLMAZ Kİ

Öylesine bir uğradım olmaz ki
Yaşamın da bir anlamı olmalı
Hüzün bir hasret gibi ey saki
Can bedeli derdi gamı olmalı

Yakışmıyor bu hal bize
Çürüdün mü özün yok mu
Yardan atar bu yol bizi
Söyleyecek sözün yok mu

Aslanın ağzında ekmek

ÖYLESİNE YAR MI DENİR

Ellere gül sana diken
Bir sevenim var mı denir
Belini kırk yerden büken
Öylesine yar mı denir

Sen ki
Gâh hayalde
Gâhi düşte
Sevdan yaz bahar
Hasretin gam hüzzam

ÖYLE YORGUNUM Kİ ÂŞIK OLMAKTAN

Öyle yorgunum ki âşık olmaktan
Benliği bu benden soydun da gittin
Bu hasret ne benim ne senin hatan
Hangi kem sözlere uydun da gittin

ÖYLE YÜKSEKLERDE İŞİN NE OZAN

Birin tamam ise doksanın noksan
Öyle yükseklerde işin ne ozan
Engin erdemli ol der akıl izan
Olgun başak gibi bükül ne olur