Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Her goncalanan güller gibisin
Seni seyretmeye doyamadım ben
Huri melek derler ya adı çıkmış
Yerine kimseyi koyamadım ben

Gözlerinde seyretmişim mehtabı

Her gün gönlüne bir şiir yazarım
Mesafe tanımaz sevdan var senin
Adına yazdığım her s yarım
Ne sen kadar narin ne de nazenin

Yanında hükmü ne sözün şiirin

HER GÜN HAYAT YENİDEN YARATIR KENDİNİ

Sevgili
umutsuzluk soldurmasın rengini
alıcı kuşun cürmü ölüm sebebi
yüreğini sağlam tut

HER GÜN SİLER SİLER TEKRAR YAZARIM SENİ

ah benim ülkemin
cenneti cehennemi
sulu sepken ağlayanı
on dördünde ay gibi güleni

Her güzeli güzel sanma
Halini bileni güzel
Dar gününde var gününde
Koşup da geleni güzel

Derdin gelmezse kaleme

Nasıl sevmezsin sen böyle güzeli
İki kere yaratmaz ki yaratan
Kimine hayranım kimi sevgili
Gözünde gökyüzü gülse gülistan
.
Bir ceylan düşünki yanında kuzu

Her gün büyüyen bir evren
Var mı ki sonunu gören
Yutacak bir kara delik
Ah emeksiz devran süren

Hayranım yere göklere

her anın başka tad bir başka koku
yüzüne baktığımda kır çiçeği
bir başka resimsin bir başka türkü
gülünce gördüğüm bir kar çiçeği

sen var isen nedem baharı yazı

Lekimşahta  bir renk olmaksa gaye
Madem aşk var ise ayrılık niye
Gökyüzünde bir çift güvercin gibi
Sevgiliyle sevgiyi ölesiye

Sorarım hep hasret varsa aşk niye

HER BABALAR GÜNÜNDE

her babalar gününde
herkes bir sevgi yarışında
sen babanı öpersin yanı başında
ben annemi özlerim beş yaşında