Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Biliyorum bizlere kalbin kırık
Affet bizi oğul bağışla beni
Yaşanası bir dünya bırakmadık
Affet bizi kızım bağışla beni

Gazetelerde kan kalemlerde kan

AFFETMEK EN İYİ İNTİKAM YOLU

Haset karaçalı hoşluk gül dalı
Kemlik gidip gelen kapı mandalı
Dikeniyle sevmek gibi bir gülü
Senin cahillerden farkın olmalı

Bir şehir yalnızlık sefalet gibi
Parkın da bahçenin de bir tadı yok
Görmeden gezerler hayalet gibi
Sokaklar dolusu insan adı yok

Şimdi deli olmuş eski divane

AHİR ÖMRÜN YAPRAK DÖKÜMÜ ŞİMDİ

Bu nasıl nispettir bu nasıl çalım
Böyle midir yalan dünyanın ahdi
İbreti âlemlik şu berbat halim
De ki bu dramın kâtibi kimdi

Ah ki bir kıyısı olsaydı gözlerinin... Mahmut Nazik

Varsıl yetişemediğine yanar
Ah edişi hasret özlem yoksulun
Bir lokma ekmek bir atımlık un
Her metresi sarp uçurum yolun

Ah ki cahilliği kendine düşman

Sağ yanım deşilmiş  işlerken yaram
Bak hele neyin derdinde kardeşim
Bu hali gördüm ya yaşamak haram
Ah ki düşümde düşen azı dişim

Ey saki kendini boşa yorarsın

ah o taşa toprağa sinen sevgin
ah o yere göğe işleyen gülüşün

pervanenin bir ateşe koşması
bir elmanın narın daldan düşmesi
bir ömür de bir anlık mutluluğum

AH Kİ O GÖK KUŞAĞININ ALTINDAN GEÇMEYECEKTİK
Ah ki
O cerenin peşine düşmeyecektik
Ay vurdu zamansız
İflah olmayız gayrı
Elinden o badeyi içmeyecektik

AH Kİ O KAHKAHAN BİR BAYRAM YERİ

Gel beri güzelim gel hele beri
Gülüşüne topla da gel gülleri
Ne bir esef kalır ne de gam keder
Ah ki o kahkahan bir bayram yeri