Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

GÖNÜL YAR ELİNDEN İÇTİ GÜNAYDIN

Bu gün varsa yarın da var diyemem
Gönül yar elinden içti günaydın
Şu dünyada gayrı ölsem gam yemem
Yüreğimden bir kuş uçtu günaydın..

Kar boran sis duman aman ha aman
Cemreyi bekleyen ağaç gibiyim
Öyle sensizim ki ey kaşı keman
Gönül zekatına muhtaç gibiyim

Çiçek açtım gonca iken yel vurdu

Sana derim sana televizyoncu
Arka sıradaki insanı da gör
Ne ispiyoncu ol ne de afyoncu
Pollyanna olma noksanı da gör

Bir kumaşta bir yüz vardır bir astar

GÖRDÜM
Ne haller var aklım başımdan aldı
Riyayla alınmış rütbeler gördüm
Seçildi seçildi üç âdem kaldı
Boşa dolup taşan türbeler gördüm

GÖRDÜM Kİ

Gördüm ki
Söylenememiş sözleri kalmış
Açılmamış gülüşleri belki
Alı al moru mor

Her canlının elbet gözü var ama
Gönül gözüyle bakmayan göremez
Nefsine kör aşka sevgiye âmâ
Mal ile mülk ile doyan göremez

Kimisi kahkaha kimi oy havar

GÖRMEDİNİZ

Onlar siz söylemeden
gönülden ortak oldular
derdinize kederinize
Onlar matematiği felsefeyi fiziği kimyayı

GÖRMEK
Nerde akılsız var hep arsız gördüm
Nerde bir güzel var hep yalnız gördüm
Mahmut Nazik

Görmekle sevmek arası bir nefes
Sonrası baharda bir tarla lale
Yüreğinde şarkı söyler de bir ses
Sonrasını hatırlamazsın bile

Sonrasinda bir mahkûmun bir esir

GÖRMEZ MİSİN

Bir gönlü almanın bin bir yoluvar
Üzdüğün insanı hiç görmez misin?
Gülmektir insanın çiçeği gülü
Bağına bahçene su vermez misin?