Liseli Bir Gün ve Sen Şiiri - Alper Tunga 3

seni bir lise sınıfından da tanıyorum,
gözlerin ve kafama attığın silgi parçaları,
derslerde beni konuşturup, kızdırman,
ve darmadağınık hallerime gülümsemenden.
lise bitince mi? Hayır! Bu lise hiç bitmeyecek...

bende, anlatırım saçlarını ütüyle düzelttiğini,
inan! Herkese söylerim, dinlediğin şarkıları,
geçen teneffüs çalıp, sakladığın bisikletim mi?
sevdiğin için mi, bütün bunlar sevdiğin için mi?

bir de firarlarımı ihbar etmeyi bıraksan mı artık
müdür uzun Samsun, felsefeci ve edebiyatçı
bana nasihat veriyor yine, oysa ben seviyorum!
ben yokken sessiz ve dalgınmışsın, dediler.
ben olmayınca zaman geçmiyor değil mi?
ya sen...Peki ya sen olmayınca?

başka sınıflardan arkadaşlarına beni gösterdin.
herkes sevgili olduğumuzu zannederken,
o benim arkadaşım demiştin, unutamıyorum.
bu yüzden gelip sana itiraf edemedim.

ismini, konferans salonunun duvarına yazdım.
umarım başın belaya girer. Sen, bunu hak ettin!
geçen hafta bana bir şey söyleyecektin,
sordum utandın, bekledim bütün boş dersleri...
kahretsin! Biliyorum, biliyorum ama;
seni kaybetme korkumdan söyleyemiyorum.

eve gelince saçlarımda minik silgi parçaları
bende bozdum, senin çantanın fermuarını
sonra telefonumda ki şarkılarını dinledim.
ve ben bir ergenim, bu; benim günlüğüm,
biliyorum bu lise hiç bitmeyecek!
ve ben, o bisikleti her gün getireceğim,
beni kızdırmanı seviyorum ve seni...

simli kalemle sırtımı neden çizdin,
neden kravatımı sıkıştırdın teneffüste,
neden senin müziklerin benim telefonumda?

sen hep böyle misin...

Alper Tunga 3
Kayıt Tarihi : 31.08.2026 19:45:00