Bölüşmedim acımı hiç kimse ile,
Dünyamdaki yıkıntılarda yığınım.
Kendi hâlime şaştım kaldım ben bile,
Geçip giden zalim günlere dargınım.
Göremez oldum gözümde çifte gözlük,
Hayat bazısına saray, bazısına çöplük.
Sahibine kalsın yaptığı kötülük,
Ümit deryasında boşa çıktı ağım.
Bir yol ki ömür gibi kısa mı kısa,
Can verilir candan güzel bir bakışa.
Mihrab yerinde durur cami yıkılsa,
Sustum kaldım neden böyle oldu çağım.
Mecalsiz sözlerim var söylerim bir bir,
Lisanım aklıma olmuş gizli muhbir.
Rüyam bile ayan, hiç istemez tabir,
Dostlar gelirse yeşerir bahçem bağım.
— Samimi
Kayıt Tarihi : 24.05.2026 22:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!