Leyla İnan Şiirleri - Şair Leyla İnan

Bu sevda uğruna bilsen yiteni,
Yalancısın diyor, inanmıyorsun.
Dillere düşürsem olup biteni
Yalancısın diyor, inanmıyorsun.

Kalbimi yoluna sessizce sersem

Geceler hep üstüme geliyor ağır ağır,
Dört duvarla konuşmak yalnızlığın simgesi.
Her şeyi anlıyorum ne körüm ne de sağır,
Bu nedenle hep sensin şiirimin imgesi.

Uykusuz her bir gece, dön gel de uyuyalım,

Sözcükler yetmez ki romanlar yazsam
Her ne söyler isem inan az gelir
Seni gömmek için mezarlar kazsam
Her ne söyler isem inan az gelir.

Kalbimi uğruna taşa çevirsem

Yaralı bir ceylan karşımda durur
Bakışı bağrını yakar ha yakar.
Gül olsa farketmez bakmazsak kurur
Hüzunler gözunden akar ha akar.

Sevdası derindir adamı ezer

Yıllardır okuduk şiirler yazdık
Bizi yazanlardan feyz aldık her an.
Haklıyı hep sevdik haksıza kızdık
Gizi yazanlardan feyz aldık her an.

Kederi neşeyle kardeş eyledik

Beynimde uğulduyan o sesler hiç bitmiyor,
Yürek başka sızlıyor, bacağım kolum başka.
Acıyı bitirmeye benim gücüm yetmiyor,
Yüreği de bıraktım, usulca gitti aşka.

Ey benim geçmişimden gelip geçen insanlar,

Bedenim yaralı, ruhumda sızı,
Zaman geçer ama geçmiyor bu dert.
İçimde fırtına, dert dizi dizi
Hastalığım derin, etkisi çok sert.

Gözlerimde umut, tükenmiş ışık,

Karanlığın içinden çıktım şafak sökerken,
Bakıp bir selam verdim, gönlün efendisine.
Güneşi karşıladım sabahtan bile erken,
Açtım gönül kapımı yarenin kendisine.

Ne kimseye baş eğdim ne kaçtım köşe bucak,

Boşuna kahırlanma harap etme kendini
Her zaman umut vardır, aşkı kuşamak için.
Düşlerden zehirlenme harap etme kendini
Her zaman umut vardır, güzel yaşamak için.

Düşmana sırt çevirip cevabı vermelisin

Anılar içimden geçip gittiler
Ne yapsam olmadı, unutamadım.
Dünyayı bu cana hep dar ettiler
Mecalim kalmadı, unutamadım.

Aklıma geldikçe düşlere daldım