Leyl-ü Nehar Şiiri - Kasım Kobakçı

Vezinle ahenk kurmak asıldır dinleyenler,
Ritimle nizam tutmak şarttır bütün erenler,
Kimi zaman ziyade mısralar akar dudaktan,
Manayı derinleştirir usulca gizlenenler.
*
Nağmeler çoğaldıkça yeşerir kurumuş bağ,
Sedalar yankılanıp aşar yüce yüce dağ,
Ufacık kelimeler can katar aruzlara,
Cümleler güzelleşir, başlar yepyeni çağ.
*
Hicivler nakşedilir riyakar insanlara,
Hakikat feryat eder yönünden sapanlara,
Tavsiye sunmak dilersen minicik eklemeler,
İbret olup yansısın uykuya dalanlara.
*
Sırlarla donatılmış kalemi Şeyh Galip'in,
Rehberidir fukaraya sedası pir Baki'nin,
Beyitler aydınlatır karanlık geceleri,
Eserleri şifadır ruhuna alimlerin.
*
Vakit Rahman'ı anma vaktidir arkadaşım,
Masivaya meyleder, sızlar durur gözyaşım,
İnancı inkar eylemek tarifsiz felakettir,
Sonsuz kudret sahibidir benim tek sırdaşım.
*
Cehalet çukurunda gerçeği bulmak yalan,
Ruhunu zehirler hep fenalığa dalan,
Çirkinlikten uzak dur cemiyette mecliste,
Mahşer mizanı bekler, mahvolur yolda kalan.
*
Fani ozanım, destanım yiğitlere yadigar,
Siperde kılıç çekerim, sinemde şanlı iftihar,
Toprağım, yurdum, hürriyetim uğruna ant içip,
Şehadet şerbetini içerim leyl ü nehar.