Levent Dizdar Şiirleri - Şair Levent Dizdar

YUSUF'UN KARDEŞİ-2

Rüya bu, üşüyorsun
Elimde kaldı hırka mı, ceket mi
Her ne ise...
Sevgi ile bakan gözlerim

YUSUF'UN KARDEŞİ-3

Geceleri kaç kere gelinir düşüne
Kaç gemi yakar sevdalılar senin yüzünden
Kadıköy'de bir barda sabahlatır kardeşi
Kim bilir,

YUSUF'UN KARDEŞİ-4

Kardeşin suçu yok,
Bu sefer günahsız.
Nasıl da buram buram kokuyor
Fırından yeni çıkmış

YUSUF'UN KARDEŞİ-5 (SON - VEDA)

Suçsuzdum,
Suçsuzdun,
Suçsuzdu.
Uğurla beni genç adam,

KAZANMIŞ MI OLUYORSUN?
Hadi,
Bana biraz kendini anlat.
İnsanların hayatlarına
Çamurlu ayakkabılarınla
Öylece girip

ZAMAN

Söndürdükçe
Yandığını ne bileyim
İçimdeki ateşin.
Ne bileyim

ZAMAN VE SEVDA
Kör,
Sağır ve dilsiz taklidi yapıyordu zaman.
Bilerek ve bildiğini gizleyerek
Tomurcukları güle çeviriyordu içimizde.
Haindi,

KALBİM

Veda ederken
Almayı unuttuğum
Bir şey kaldı sende.
Döve, söve ver de

ZEMHERİDE BAHAR

Zemherisi olurmuş ömrün
Bir de baharı.
Bir de
Zemheride yaşatırmış iblis

ZERRE

Bunun yüzü sana benziyor
Onun dudakları
Şunun bakışı
Bunun yürüyüşü.