umutsuzluğun içindeyim
kanımın çekildiğini hissediyorum.
Radmila!
söz aklımı koruyacağım.
Lazar ben..
ihtiyacım var sana...
gökyüzüne baksan yeter.
savaşına yardım edemiyorum.
aslında ben daha fazlasıyım.
ama yardım istemekten utanıyorum.
Stalingrad' da telsiz bağlantısı kopuk...
Teslim ol! diye bağıran bir Alman var...
hayır! bu tamda bizim savaşımız diyorum
ama direnişçi bedenimi arıyorum
en çok bu gün yardımını hissettim.
geri çekilmek yok!
teslim olmak yok!
der misin bana... benim yerime.
Radmila! gökyüzüne baksan ben hissederim.
bombardıman ve yıkımın içerisindeyim.
farelerle paylaştım biraz umudumu
bana bıraktığın tabancayı izledim.
Stalingrad'ta top atışları kesilmiyor
umutlarım ardında seninle sürükleniyor.
sana yük olmanın kahrındayım
keşke asil bir savaşçı gibi. doğrulsaydım
gözüm elimi tuttuğun o ana gidiyor.
Radmila!
Alper Tunga 3Kayıt Tarihi : 28.06.2026 19:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!