Bekir geliyor, küstüm çiçeği...
ne dersen de! hallerinden belli
Neyin var Bekir?
Ne bu yüzünün hali?
Küstüm Bekir... Yani; Küstüm çiçeği
biz tanırız da bilmez başka birisi
Koluma ısırma Bekir!
gelirse surat yapmayın, hatasını bilir.
anlat hele Bekir! Küstüm Bekir...
Sevgi hanım üşümesin diye şal getirir
Bekir kendini aciz gördü sanıp gücenir
hem Bekir gücenir, hem Sevgi hanım pişman olur...
Sevgi hanım aşktan bahseder, Bekir askerlikten
Bekir sever, çok sever ama ifade edemeden
hayat utansın! Gün yüzü görmemiş... derim ben.
Yaşatmamış Bekir'i, Sevgi hanımı görmeden
Bekir hayata gücenir, Sevgi hanımda ona
Bekir'in aşkı yıldırım aşkı!
küçük yaşlarından, gençliğine kadar, ne varsa...
ya hu! Yaşatmamışlar diyorum... sen öyle anla
bak! taviz vermez asla haksızlığa
kapılmaz kendi menfaatlerinin tuzağına
dikilir, hesap sorar... Zorbalara, kansızlara
bir de yaşamayı savaşmak sanmasa
Sevgi hanım dünya tatlısı ve benzer hikayeleri
ama kaybetmemiş gülüşünü, masumiyetini
Bekir'i gün gün büyütür, anlatır, öğretir.
belki de en çok; Bekir'in deliliğini sevdi...
o kadar da değil Bekir şeker gibidir.
havası yerindeyse herkesi kızdırır.
hepimizin kızacağı noktayı iyi bilir.
ama kimsenin yaralı yerine dokunmaz.
dilediğinizi söyleyin, uzaklaşır dinlemez
sonra... Nefesi kesilene kadar güler...
kolumu ısırma Bekir!
hani sen bana küsmüştün!
oğlum ne! ne var! tamam barıştım!
Bazen Küser... ama çok yakınlarına
yabancı birine aldırış etmez
inan! küslüğüne dakika tut
ya sürer on, ya da on beş dakika
Bekir küs kalamaz yapışır koluna
Bekir! Dur! kolumu ısırma!
oğlum ne! ne?
bu şehir Bekir olmadan olmuyor.
hepimize her gün lakap takıyor.
kendisinin yüz tane lakabı var.
her yerde adamlığı ve küslüğüyle...
küsüp geri dönmesiyle tanınır.
huysuz Bekir, rüzgarın oğlu, küstüm Bekir
küstüm çiçeği... daha niceleri.
Sevgi hanımın Bekir'i, Bekir'in bitmeyen küslükleri...
akşam olunca Sevgi hanımın dizinin dibine devrilmesi
Küstüm Bekir... aşkın çocuksu ve en deli hali
Kayıt Tarihi : 3.08.2026 17:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!