Varlığınız var ya,
huzurun adı oluyor içimde.
Bir ev değil sadece,
bir dünya kuruyorsun sessizce.
Eşim diyorsun…
kelime olmaktan çıkıyor sonra,
bir sıcaklık oluyor
soğuyan her şeye inat.
Çocuklarım…
gülüşleriyle
hayatın neden kurulduğunu
yeniden anlatıyor bana.
Torunum…
zamana atılmış
küçük bir “devam” cümlesi gibi.
Eksilmeyen bir umut.
Velhasıl kelam;
seninle çoğalıyor insan.
Birden fazla değil,
bir bütün oluyor hayat.
Tarifi yok bunun,
anlatmaya kalksan eksilir.
Sevdikçe büyüyor,
büyüdükçe susturuyor insanı.
Ve anlıyorum:
Bazı insanlar
hayatın sebebi değil sadece,
hayatın kendisi oluyor.
Kayıt Tarihi : 11.02.2006 23:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Adam gibi bir adamın damarına basanlara, üç yeni kuruş etmiyecek menfaatlere dostluğu satnalara, iyilik perisi görünüp maskeli gezenlere, vatan toprağında yaşayıp ihanet edenlere, sözleriyle aldatıp, gözleriyle saklananlara lanet olsun...
Yüreğine sağlık candost
TÜM YORUMLAR (5)