Seni sevmek Şiiri - Muhsin Yener

Seni sevmek,
yaz ortasında kavrulan bir öğle vakti,
göğe meydan okuyan güneşin altında
bir yudum buz gibi kiraz şurubu içmek gibi…
Önce yakar içimi,
sonra ansızın serinletir ruhumu.
Dudaklarımda kalan o tat gibi,
geçmez, silinmez, unutulmaz.
Ne susuzluğa benzer bu hâl,
ne de doymaya…
Bir eksikliktir içimde,
adı sensin.
Seni sevmek,
ateşle suyun aynı bedende buluşması,
en sıcak anda bile
içime düşen kırmızı bir serinliktir.