Lal-i Kelam Şiiri - Selim Tangerli

Sabrı terketmeye yatkın bir yanım
Kendi yapmadığım hiç bir sona tapmadım.
Yarım olsa rüzgar , damla kuru bir ıslak ,ömür bir kısa tadım.
Belli ki ölümü en iyi yüzyüze geldiğimizde anlıyacağım.

Öfkem sağrıda kundaklı mavzer..
Bir kuş uçuşuymuş bu sonsuz ezel..
Kınalı bir kekliğim, gönlüm dünyayı gezer.
Bir kuru toprak olsan da, bilki artık sana konmayacağım..

Gölgemi izler oldum önüm sıra ,ardım sıra
Lal-i kelamsa dudaklarım, bakışlarımdan anlasana
Mavzerin dipçiği ardarda teptikçe omzuma..
En azından :
Sol yanıma kahrını vurmayacağım!

Belli ki vardı zaman ,sen ve ben olmaya.
Neyse bu en yakın-uzak, en engin-uçurum konuşmaya..
Hayatında bir kez olsun en tutkulu,en baş döndürücü aşkı yaşamaya
Kendine hak arana arana, geçti zaman vakt-i kıyamet oldu.

Seni düşünmemek için düşünür oldum seni
Yaradan insin belirlesin seni hak edeni
Bilki söz eskimez , bir kez sevdaya yemin edeli
Kıvranır durur ismin, istemesemde, seni aklıma getirmeyi.