Kürşat Ak Şiirleri - Şair Kürşat Ak

Önceleri çocuktu, dertsiz çok hoştu gönül
Dolu dizgin dertle doldu, evvel boştu gönül
Bir zamanlar şelaleler gibi coştu gönül
Şimdi bir umutla boş hayâle koştu gönül

Irmak misali taştı, neden boşaldı gönül

Gönülçelen, gönülçelen
Gönül veren, Yürek delen
Gönlümüze sıcak gelen
Taze içimlik çay gibi

Gönülçelen, gönül veren

hayatımı sorgular
düşünceler, duygular
gece kaçar uykular
kapanmaz yaralarım

söz var yarama deyen

gönül yarasından kalan
hayallerim, isteklerim
aklımı başımdan alan
yarama yara eklerim

heveslerim geçer gider

Gece vakti uyanınca zifiri karanlık
Zaten uykum yarım yamalak, bazen bir anlık
İsterdim ki seninle seyran olsun samanlık
Şimdi görüş gününe hasret bıraktın beni

Madem gelmeyecektin neden çektirdin aman

gözde sen vardın
yürekte zaten yardın
aşkta zarardın

gözde büyüttüm
közde sevdalık üttüm

Artık hep mahkumum sensizliğe
Anlamsız geçen günüme yazık
Son ver tanrım bu çaresizliğe
Sen; gözüme görünsen, azıcık...

Kürşat AK

Ben seni umacağım
Sen benden ne beklersin
Gözümü yumacağım
Rüyama aşk eklersin

Fısılda sözlerini

Gözyaşı, his dolu kalbe damlayan
Vakitsiz elem var, vakitsiz hicran
Nefsane hislere kandığın zaman
Delalete giden heva gözyaşı

Gözyaşı, yas tutan seslerde sela

Psiko-sosyolojik bir güdü var içimde
Bu duyusal algılamamı o sezinlemiyor
Motivasyonuma tepkisi var analizimde
Bu spastik, embesil beni dinlemiyor

Kürşat AK