Kürşat Ak Şiirleri - Şair Kürşat Ak

Karlı kale karargahında kapalı kutu
Koyu koruluğa kurulmuş kuruyan kuyu
Körermiş köhne kötü köyün küçük kör kuşu
Karşıla karanlıkta kalbi kararmış kulu

Kürşat AK

birgün çok derin bir uykuya daldım
sonu bilinmeyen bir yolda kaldım
kendimi sert esen rüzgara saldım
ne olur bir yerde karşıma çıksan

yağmur bastırdı, sırılsıklam oldum

yağız atın sağrısına
göçen kuşlar çağrısına
yüreğimin ağrısına
bir kasırga esiyordu

kasırga yıkar geçer

geçmişim yakamı hiç bırakmıyor
gökyüzü dumana bürünmüş gibi
artık nehirler de coşkun akmıyor
kasvetin nedeni hep dünmüş gibi

sevincim bir anlık, neşem bir anlık

ah! katerina nerdesin
vera'nın bahçesinden gelir sesin
sen başkasın katerina
ah! katerina bana uzak yerdesin

ah! katerina nerdesin

Yıkılan hayâllerden sen çıkarsın sevdiğim
Kaybolan heveslerde arama hiç sen beni
Sona eren umutlarda sen varsın sevdiğim
Bir sevgi yıktı diye tanıma hiç sen beni

Herşey bende başlamıştı, herşey bende bitti

kiminle kavgam, niye döğüşüm
neden değişim, nasıl dönüşüm
ne tebessüm kaldı ne gülüşüm
şimdi hayat güçlünün dünyası

desem ki; dünya yanarsa yansın

Uzak yollara salan bir his vardı içimde
Dumandan arta kalan bir is başka biçimde

Hayat koskoca yalan, bir sis vardı içimde
Ömrümden ömür alan yeis başka biçimde

kayboldum kaybolan yıllar içinde
kendimi aradım bulamadım ben
hep çıkmaza varan yollar içinde
gideceğim yerde olamadım ben

derin düşünceler, hisler içinde

Aydınlık görünmüş, bir ışık olmuş sana
Haydi! o vakit şimdi yolunu bulsana

Bulursun ya! sonra görünmez sana o hat
Bende bir elem var ki; dünden kalmış, bayat