Kefenlensin umutlar matem olmayan güne
Kerem’in gökyüzünden kanlı yıldızlar kaysın
Yürek elpençe dursun,kalaylanmış hüzüne
Zuhurda kalan takvim geçen günleri saysın
Erişsin huzuruna divane kalan gönül
Onca dert içinde tek çare deyip
Vuslatının diyarına sür beni
Aşkla nakışlanan kilim eyleyip
Yüreğinin yollarına ser beni
Kin nefret yok olur sevda denince
Şu aşkın mızrabını vurma yürek sazına
Sende bitap düşersin özünde derman kalmaz
Hüsranını iletme yitik kalp niyazına
Hislerin yetim kalır hazzında derman kalmaz
Eriştir nihayeti buruk aşkın sonuna
Gündüzler gecemi gördüğüm ayna
Rüyalar ecelde yandığım âlem
Varlığım, yokluğa sürdüğüm ayna
Dünyaysa cevhere döndüğüm âlem
Hayatım hicrana hapsolan huzur
Ayrılık üstüne yemin edip de
Sözümden dönersem namerdim ulan
Gönül denen o fezana gidip de
Sevdanla inersem namerdin ulan
Bir haz kalmadı ki gram sevi'nde
Özlem ile yollarına
Düşe düşe bir hal oldum
Hediyen diye yarına
Koşa koşa bir hal oldum
Aşkın hızlı bense yaya
Suretin sen kalesine
Gelip bayrağını astı
Kulağını aşk sesine
Tıkayıp sevdaya küstü
Adın düştü yar izine
Mutluluk şehrimin,gönül bağımın
Bir zaman değişmez kuluydu B….
Ömürde yaşanan sevda çağının
Gönlüme yansıyan haliydi B….
O geçince tüm çiçekler açardı
Neler çektim neler şu can özümden
Başıma ne dertler ekti üstelik
Tuttu elleriyle birden,gözümden
Yaşam perdesini çekti üstelik
En çetin yollara sürdü atımı
Yeni gönül komşum olsa da hüzün
Lütfedip adımı anma deli yar
Yüzümü ömründen silse de gözün
Lütfedip adımı anma deli yar
Özlemin yürekte kışlar seninle
-
Ahmet Kemal Yıldız
Tüm YorumlarÜstad derken kimi kastettiniz? Çok güzel şiirdi; teşekkür ederim...