Kül Benim Şiiri - Ahmet Atakan Taşcıoğlu

Her gece aynı duman,
Her sabah aynı yangın.
Kül olduğumu biliyorum,
Ama yeniden doğuyorum.

Söyle bana neden,
Her seferinde aynı beden?

Ateş benim, kül benim,
Yanarım da dönerim.
Yol benim, düş benim,
Yıkılır da dönerim.

Karanlıkta sesini duydum,
Adımı söyledin dudaklarınla.
Gözlerim kapalıydı o an,
Yine de gördüm seni.

Söyle bana neden,
Her gelişin yeni bir beden?

Kül olduğum yerlerde
Bir çiçek açar mı sence?
Söylemeden geçtiğin o yolda
Bir gün durur musun benim için?

Ateş benim, kül benim,
Yanarım da dönerim.
Yol benim, düş benim,
Yıkılır da dönerim.

Yol benim...
Düş benim...