Beyaz Sayfa Şiiri - Ahmet Atakan Taşcıoğlu

Karanlık dolanırdı, ruhumun dallarına,
Bir sarmaşık büyürdü, geçmişin yollarına.
Düğümlerde boğulurken, nefes almak zordu yar,
Meğer her kışın sonunda, bir avuç güneş varmış.

Gözlerinde buldum ben, o en güzel rüyayı,
Seninle fethettim bak, bu kederli dünyayı.
Sarmaşığım çiçek açtı, dindi kalpteki sızı,
Bizim için yazılmış, bu mutluluk yazısı!
Aynı dilde buluştuk, bak dindi o fırtına,
Yasladım yorgun başımı, sevginin huzuruna.

Yorulmuştum saklanmaktan, o sessiz duvarlarda,
Şimdi yankımız var bak, güneşli kıyılarda.
Anlattıkça eridi, içimizdeki buzlar,
Mutluluktan süzüldü, o tuzu dertli yaşlar.

Hatalar birer gölge, bakıp geçmeyi bildik,
Gözümüzdeki yaşı, biz beraberce sildik.
Şimdi çözdük düğümü, kalmadı bir kederimiz,
Mavilikte kayboldu, o durgun denizimiz.

Gözlerinde buldum ben, o en güzel rüyayı,
Seninle fethettim bak, bu kederli dünyayı.
Sarmaşığım çiçek açtı, dindi kalpteki sızı,
Bizim için yazılmış, bu mutluluk yazısı!
Sarmaşık değil artık, ruhum şimdi bir kanat,
Seninle her nefeste, yeniden başlar hayat.