Küçük Bızdık Şiiri - Kasım Kobakçı

Minik bızdık koştu toprak zeminde yalın ayak,
Toros dağlarından coşup esen yele bakarak,
Zeytin ağacı altında serin gölge aradı,
Küçük bızdık gülümsedi umuda sarılarak.
*
Büyük gemiler alarga bekler loş limanlarda,
Karinası sızlar eski fırtınalı anlarda,
Apiko bekleyen tayfa hazırlıklar yaparken,
Babafingo inler soğuk dalgalı ummanlarda.
*
Köy romanı okuyanlar anlar saf duyguları,
Kalbe sarıp saklarız pak yüce hatıraları,
Bızdık mutlu sevinçle sıçrar karlı tepelerden,
Çocuklar neşeyle saklar parlak şen umutları.
*
Kömür ateşinde pişen sıcak ekmek doyuran,
Taze zeytin dalı barış süsüdür canlandıran,
Bızdık yürekten anneye sarılıyor sıkıca,
Toros eteklerinde serin suları çağlayan.
*
Mavi denizlere çıkmak uğruna kopar yarış,
Ufak teknelerden ufka yönelir derin bakış,
Sevimli bızdık halat sararken coşar yüreği,
Göğün bağrı kararır etrafa düşer kara kış.
*
Köy yollarında esen rüzgar savurur bir gazel,
Bızdık top peşinde koşar tüm çocuklar pek güzel,
Hatıralar silinmez asla zihne kazınınca,
Yaşanan masum sevinçler baha biçilmez bedel.
*
Bızdık ormanlarda gezer doğa dağlar tek sırdaş,
Ağaçların arasında gölgesiyle koyu telaş,
Tüm canlılar barınıyor sessiz kuytu ormanda,
Oyun oynar yorulmaz sürer sonsuz masum savaş.
*
Akşam karanlığı iner camdan yıldızlar bakar,
Sıcak çorba dumanı odalarda neşe saçar,
Bızdık uykusu gelince yatağına kıvrılır,
Sobadaki odunlar gece boyu ateş yakar.
*
Rüyasında büyük liman yolculuğu bir resim,
Süslü masal kahramanı cesur beden pak isim,
Gözlerini açıp yeni baharlara şükreder,
Zihnindeki hayallere üflenir tek bir tılsım.
*
Sabah ilk ışık yayılır şevkle günü toplayan,
Bızdık alır topunu fırlar ortaya çağlayan,
Büyümesin ister gönül masum hisli canları,
Yüreklere sevgi tohumu eker hep anlayan.