Kötülük Tahtı Şiiri - Kasım Kobakçı

Vicdan defterini, çoktan kapatmışsın,
Ruhunu, zalimlik ile donatmışsın,
Doğru yolları, uzağa fırlatmışsın,
Kötülük tahtında, gururla durursun.
*
Yabancı kollara, sarılıp yatarsın,
Doğduğun toprağı, ucuza satarsın,
Karanlık tohumlar eker de, katarsın,
Yüzünde, utançtan maskeler sökülür.
*
Şefkat ağacının, dalını kırmışsın,
Kalbini, taştan duvarlarla sarmışsın,
Sadece, nefretin tadına varmışsın,
Gölgeler içinde, gizlenip solarsın.
*
Zalimin safında, dikilip duransın,
Tuzaklar kurarak, arkadan vuransın,
Milleti bölecek, hayaller kuransın,
Gizli efendiye, hizmetkar maşasın.