Kör Makas Şiiri - Kasım Kobakçı

Yüreğim kırık, sırıttım kaldım bu yaban ellerde,
Pas tutmuş sanki, yuvaya dönen o eski raylar.
Sevemedim bu iklimi, ne yapsam nafile,
Kol kolaydı sırdaşım ile en sevdiğim yalanlar.
*
Fısıldayın rüzgâra, silkinsin dallarda uyuklayanlar,
Bağıralım avaz avaz, bu ıssız vadiler bizimdir diye!
Sarılalım umuda, üç günlük ömrümüz pahasına,
Kesecekse kessin artık, kaderin o kör makası.