KONUŞULUP SUSULANLAR
Ne sustu kalbim anlatmaya,
Ne dilim varabildi sana…
Uzun uzun konuştuk biz,
Geceden, gündüzden, yollardan,
Rüzgârın getirdiği kokulardan,
Geçip giden mevsimlerden,
Yaşamdan, ölümden…
Bir olmaktan, ayrı düşmekten,
Kalabalıkların içindeki yalnızlıktan,
Bir film sahnesi gibi akıp giden günlerden,
Kitaplara sığmayan duygulardan,
Gülüşlerden, gözyaşından…
Evlerin ışıklarından bahsettik,
Pencerelerde bekleyen umutlardan,
Bu dünyadan, başkalarının hayatından,
Herkesin hikâyesinden pay biçtik,
Saatlerce anlattık birbirimize…
Ama ne garip…
En çok içimizde büyüyenleri susturduk,
Kendi kırıklarımızdan söz etmedik hiç,
Ne seni gerçekten anlattım,
Ne de sen beni…
Yücel ÖZKÜ
24 Nisan 2026/21:50
Kayıt Tarihi : 24.04.2026 23:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!