Komşu Kızı Şiiri - Kasım Kobakçı

Komşu kızı eve daldı,
Oğlanın da aklı kaldı,
Anası bir haber saldı,
Şükür Tanrıya kız aldı.
*
Artık ana evde durmaz,
Gelinine tuzak kurmaz,
Oğluna hiç soru sormaz,
Şükür Tanrıya baş yormaz.
*
Çeyiz işi çabuk bitti,
Damat bey de eve gitti,
Verilen söz kıza yetti,
Şükür Tanrıya dert yitti.
*
Bütün köyde neşe olsun,
Evlerine huzur dolsun,
Kem gözlüler hemen solsun,
Şükür Tanrıya yol bulsun.
*
Çılgın teyze buna şaşar,
Sevincinden hemen coşar,
Düğün dernek diye koşar,
Şükür Tanrıya çok yaşar.
*
Kızın aklın çabuk çelmiş,
Oğlan kızı zaten bilmiş,
Kalpten gelen pası silmiş,
Şükür Tanrıya tez gelmiş.
*
Sevda nehri coşup çağlar,
Gönülleri aşka bağlar,
Hasret çeken pek çok ağlar,
Şükür Tanrıya der dağlar.
*
Gelin kızın güzel adı,
Bal gibidir onun tadı,
Nikâh kıyar köyün kadı,
Şükür Tanrıya der cadı.
*
Sevda ateşi hep tüter,
Bülbül neşeyle çok öter,
Bütün yalnızlıklar biter,
Şükür Tanrıya bu yeter.