Koko Şiiri - Kasım Kobakçı

Bahçenin ucunda gölge durdu,
Küçücük kalbiyle hayal kurdu,
Sessiz bakışları kalbe vurdu.
*
Masum gözleri sevgi doluydu,
Sanki benim için bir yolluydu,
Dünyada tuttuğum tek kolluydu.
*
Beyaz tüyleri pamuk gibiydi,
Sevgimiz denizin tam dibiydi,
Gönlümün en sadık sahibiydi.
*
Benimle koşardı hep yollarda,
Huzuru bulurdum ben kollarda,
Baharla yeşeren o dallarda.
*
O benim canımdı, hep Koko'ydu,
Karanlık geceme aydın boydu,
Acıyı kederi içten soydu.
*
Dışarı çıkınca başlar neşe,
Birlikte koşardık biz ateşe,
Selam veriyorduk o güneşe.
*
Mahalle boyunca gezer her gün,
Sensiz geçen anlar kalbe sürgün,
Seninle olurdu evde düğün.
*
Uyurken yüzüne vurur serin,
Gönlümde başkadır sıcak yerin,
Sevdası denizden daha derin.
*
Kış günü üşüse titrer canım,
Sızlardı derinden benim yanım,
Sevginle coşardı her an kanım.
*
Ne güzel masaldı senle olmak,
Boşalan dünyama ışık dolmak,
İstemem bir daha gidip solmak.
*
Koko'mdu sırdaşım o neşemdi,
Benim o evimde tek köşemdi,
Zehri bal eyleyen can şişemdi.
*
Bir candı masumca sevgi veren,
Gönlüme mutluluk tahtı süren,
Sözlere gerek yok kalbi gören.
*
Ayrılık kapıya o gün geldi,
Hasreti göğsümü derin deldi,
Yüzüme çarpan bir serin yeldi.
*
Minicik patisi evde yattı,
Son güneşim o gün erken battı,
Hayat bana büyük acı kattı.
*
Koko'mdu can yoldaş bana çare,
Yokluğun açıyor kalpte yare,
Dağıldı bu kalbim oldu pare.
*
Akşamlar çökünce evler yanar,
Gözlerim yaşlıca onu anar,
Hatıra düştükçe yara kanar.
*
Sevimli halleri asla çıkmaz,
Umudum dağ gibi kimse yıkmaz,
Bu gönül bekler de yoldan bıkmaz.
*
Benim can Koko'mdu o melekti,
Tanrı'dan isteğim ve dilekti,
Bahçemde açılan bir çiçekti.
*
Gönlümdeki büyük sevgi taştı,
O benimle uzun yollar aştı,
Onsuz bu yüreğim nasıl şaştı.
*
Şehrin ortasında o dururdu,
Hasreti kalbimi hep vururdu,
Gözyaşım hep yanakta kururdu.