Köhne Hanların Yolcusu Şiiri - Seyrani Göl

Zaman bir mızrak gibi deldi geçti,
Köhne hanların yorgun yolcusuyum ben.
Her konak, ömrümden bir gece eksiltti,
Her sabah biraz daha sustu içimdeki sen.

Yolların taşına sinmiş ayak izlerim,
Eski bir kervanın son yolcusuyum.
Ardımda kül olmuş nice mevsimler,
Önümde adı konmamış bir yorgunluk var.

Bir vakit ellerimde baharlar taşırdım,
Şimdi avuçlarımda sararmış yapraklar.
Ne gidenleri çağıracak kadar gençim,
Ne kalanları unutacak kadar uzak.

Zaman, alnımda derin bir çizgi değil artık;
İçimde ağırlaşmış eski bir yol.
Ben yürüdükçe dünya uzaklaşıyor benden,
Ben uzaklaştıkça çoğalıyor içimdeki yol.
S.GÖL