Kızılelma Yolunda Şiiri - Kasım Kobakçı

Anadolu bağrından kopan, bir ses oldular,
Özdeki cevher ile, gönüllere doldular.
*
Yabancı kalıpları, bir kenara ittiler,
Halkın kendi diliyle, öz yoluna gittiler.
*
Bozkırın rüzgârını, taşıdılar heceye,
Işık oldu her biri, karanlık bilmeceye.
*
İstanbul şivesiyle, nakış nakış örüldü,
Sade Türkçe akımı, baş tacında görüldü.
*
Memleket hasretini, mısralara dizdiler,
Yurdun dört bir yanını, karış karış gezdiler.
*
Beş ayrı ses olsa da, yürekleri bir attı,
Şiirimiz şevk ile, yepyeni lezzet tattı.
*
Gençliğin ruhuna dek, işledi bu heyecan,
Türkçenin bayrağına, oldular taze bir kan.
*
Kimi zaman hüzünle, aşkı tarif ettiler,
Kimi zaman gurbette, kaybolup da yittiler.
*
Yıllar geçse aradan, silinmez bu izleri,
Daima hatırlatır, o efsunlu gizleri.
*
Karmaşık sözden uzak, yalın bir yol seçtiler,
Anlaşılmaz deryadan, sığ kıyıya geçtiler.
*
Hem bireysel duygular, hem toplumsal yaralar,
İşlendi nakış gibi, açılmadı hiç aralar.
*
Çoban çeşmesi akar, şırıl şırıl derinden,
Kaval sesi duyulur, yaylanın seherinden.
*
Kuzular meleşirken, yeşil çimen üstünde,
Bir gelin ağlar durur, yari gurbet elinde.
*
Dağlar geçit vermez ki, kavuşsun sevdiğine,
Hasretin aleviyle, döner yangın yerine.
*
Dergilerde parlayan, birer yıldız oldular,
Edebiyat göğüne, güneş gibi doğdular.
*
Masaldan ve destandan, ilhamı devşirdiler,
Geçmişin mirasını, bugüne getirdiler.
*
Engin denizler gibi, coşkun aktı sözleri,
Ufuklara dikildi, o kahraman gözleri.
*
Gecenin mateminden, sabahın neşesine,
Kulak verdi herkes, bu yerli şiir sesine.
*
Savaşın gölgesinde, umut aşıladılar,
Milletin yasını da, derinden algıladılar.
*
Toprağın kokusunu, kağıda sindirdiler,
Gönüllerdeki fırtınayı, iyice dindirdiler.
*
Eski vezin tahtından, inince yavaş yavaş,
Başladı kalemlerde, tatlı milli bir savaş.
*
Yolcular yola düştü, kervanlar sıra sıra,
Adım adım gidildi, o en uzak sınıra.
*
Köyün tozlu yolunda, iz sürdü ozanımız,
Şahlandı mısralarda, asil heyecanımız.
*
Arı duru bir Türkçe, gaye oldu hepsine,
Hayran kaldı nesiller, onların nefesine.
*
Fikirler meşaleyle, aydınlattı her yanı,
Yücelttiler birlikte, bu şerefli vatanı.
*
Sanki bir su gibidir, lisanda akışları,
Gönlümüze dokunur, o mahzun bakışları.
*
Sözlüğe bakmaksızın, anlaşıldı her eser,
Sanki bahar yelidir, başımızda hep eser.
*
Kızılelma yolunda, hedefler belirlendi,
Vatanın kaderi de, şiirle mühürlendi.