Müjdeli Akşamların Şiiri - Müslüm Bayram

Müjdeli akşamların kor güneşi batıyor
Duracak dansa kanım damar damar akacak
Uykusuz gecelerin yıldızları yatıyor
Ay güzelim sarhoşum cehennemlik yakacak.

Aşk büyülü adınım oklarının yazgısı
Ölümcül öpücüğün iksirini içirdin
Çivilenmiş fermanın ormanların ezgisi
Dermanım kadehini tabutumda pişirdin.

Gülümseyen evrene soyunur düğmeleri
Rüzgârın uğultusu mabedinde dinerken
Gözyaşları güneşin kemanın nağmeleri
Ebedine yolcuyuz durağında inerken.

Bağ bozumu üzümü kan kırmızı rengiyle
Göksel ruhlar kazanı buhurundan leziz tat
Aşıkça heveslenip kendim ile cengimle
Yağız atım kısrağım kemendini hızlı at.

Zaman çarkı dönerken söner mi aşk yarası
Ferahtır mermer taşı kefenin cebi yırtık
Ömür geçer bir nefes toprak mıdır karası
Darası hafif kalır mizanın üstü artık.

Arifçe benliğimden tabiatı severim
Yıldızlarda zelzele gecesinde bir fay hat
Oburca şenliğimden dolunayı överim
Ey kudretli aslanım sonsuz sanma bu hayat.