Kızıl Güvercin-4 Şiiri - Ali Can Atalay

Ey gönlüne düşkün düşlerimin nazlı perisi!
Geceme düşen ay gibi gözlerimin ferisin.
Düşünürüm yine gülşenini, ateş olsa berisi;
Kışın üşüyen şu kalbimin sımsıcak yerisin.

Senden başkası yalan, yüreğim tenha kışın;
Bir nehir gibi çağlar yüreğimden akışın.
Seninle geçen her anın yüreğimde nakışı,
Körfez misali gözlerin ile imbattı bakışın.

Ellerin elime değince, güneş bile kamaşır;
Aşka düşen şu yağmur, şarkısıydı barışın.
Gün batarken akşamüstü, kalbime yanaşır,
Bir demet gonca gülü kollarına sarışın.

Bir mevsim var içimde, yağmuru muhteşem;
Kızıl rengi deniz ile gözlerinde mâh neşem.
Bırak dünya kararsın, bir sen ki sultan-ı şem;
Hoşgeldin ey Şirin, gönlümdeki sol köşem!

Yansırken bir İzmir sahiline simanın edası,
İkimizin şarkısını fısıldar martıların sedası.
Bir hatırayken aşkımızın gül kokan rayihası;
Anımsatır gözlerini, güneşin maviye vedası.