Aramızda Kalan Işık Şiiri - Ali Can Atalay

Denizi olmayan bu şehrin kanatlarında,
Ilık bir sahilde koşmak gibi seninle.
Gözlerine tutulmuş bir akşamın sessizliğinde,
Islanan kaldırımlar kadar uzaktayız bu gece.

Gecenin cebinde unutulan bir anahtar,
Kırılmış bir saat gibi kilitlenir adımlarımıza.
Bir tren geçse de içimizden, suskun raylar,
Geceye saklanmış bir sır olur dudaklarımıza.

Akşam üstü vururken sahile bir ince sızı,
Dalgalar fısıldar adını, coşar içimin yazı.
İçimde biriken hasret, geceye düşen izi,
Sessizce çoğalır içimde sensizliğin ayazı.

Güneş buğulu uykusuna daldığı zaman,
İçimde akşam sefaları açar sen kokan.
Mesafeler kısalıp silinir o büyük yalan,
Bir biz kalırız geriye, o ışıktan arda kalan.

Ve biz, birbirine varamayan iki yol gibi,
Aynı yağmur altında eksiliriz fark etmeden.
Birbirimizi unutmaya en yakın yerden,
Hatırlarız ikimizi aynı boşlukta yeniden.