Kışın yüreğim Şiiri - Gece Gözlü

​Kapımda bekleyen ne, bilmiyorum…
Yüreğim kara kışa gebe,
Koskoca bir boşlukla titriyor içim.
​Her gece sessizlikle sarmaş dolaş,
Buz kesmiş hatıralar çarpıyor göğsüme.
Sensizliğin ağırlığı omuzlarımda;
Her nefes eksik bir cümle,
Her anım ucu bucağı olmayan bir sonsuzluk.
​Ama hâlâ kırılmıyor bu direnç;
Umudun kırıntısı gizli boşluğumda.
Belki bir karanlıkta, senin gülüşünle
Bu derin çukur birden doluverir.
​Her adımda, her bakışta
Soğuk bir rüzgâr kavururken kalbimi,
Varlığın içime bir kıvılcım bırakıyor.
Bilinmez; kapıdaki fırtına mı, yalnızlık mı?
​Ben yine de sana dönük yüzümle,
En sert kışta bile gizli bir bahar taşıyorum.
Zaman geçse, mevsimler devrilse de
Bu yürek, boşluğa inat hep sende kalacak.
​Ve bir gün gözlerin değdiğinde bu ıssızlığa,
Karanlığım yerini seninle doğan güneşlere bırakacak.
Sessizliğim artık korku değil,
Sessizliğim senin adınla yankılanıyor.
​Ve ben, bu kışın tam ortasında,
Sana ait olmanın o en derin,
En gerçek huzurunda uyuyorum.