Kışın İçinden Doğan Bahar Şiiri - Mustaf ...

kara kıştaydım sen geldin bahar geldi
tüm doğa gibi gönlümde çiçeklendi
ruhum seninle iyileşti huzura erdi
sevgim sevginden nasiplenip niyetlendi

yine kendimi buldum seni düşünürken
tutmuşum bir yol sevdanın peşinden
mevsimler aktı gözümün önünden
en güzel bahar sanki senden

korkardım aşkın sonu hep acı derdim
etrafıma duvarlar örer kimseyi istemezdim
rabbimle dertleşir kula sır vermezdim
çözüldü yüreğimin bağı aşkınla dillendim

şimdi mutluyum düşünmüyorum hiçbir şey
dayadım gönlümü sana düzeliyor peyder pey
sustu artık gönlüm çalmıyor hüzünlü ney
sevdanla döndü başım içmişim mey

ve şimdi geceler bile başka bir renkte
ay ışığı sanki adını fısıldar gökte
bir sen varsın kalbimde her nefeste
sensizliğin ihtimali bile düşmez aklıma tekte

ellerin değmese de hissederim varlığını
bir dua gibi taşırım içimde sıcaklığını
kalbim öğrendi artık sevmeyi, sabrı, bağlılığını
seninle buldum ben hayatın asıl anlamını

bir zamanlar karanlıkta kaybolan ben
şimdi gözlerinde buluyorum yönümü ben
sanki kader yazılmış adınla yeniden
her harfiyle seni anlatır olmuşum ben

rüzgar esse adını getirir kulağıma
yağmur yağsa sen düşersin aklıma
bir tebessümün yeter dünyama
bir bakışın bile şifa olur ruhuma

artık korkmam ne ayrılıktan ne zamandan
çünkü sen varsın en derin yanımda duran
ne fırtına yıkar beni ne de bir yalan
seninle güç bulur bu yorgun kalan

birlikte yürürüz nice mevsimlerde
kışa inat bahar açar kalplerimizde
her gün yeniden doğar sevdamız dillerde
adın yazılıdır artık dualarımın her yerinde

ve bil ki ey gönlümün en güzel emaneti
sevdan bana oldu hayatın en saf nimeti
seninle tamamlandı kalbimin eksik cümlesi
adınla atıyor artık her hecesi