Kırmızılı Kadın Sultan Şiiri - Selma Oşlu

"Kırmızılı Kadın Sultan"
​Kırmızıydı yasının rengi,
Kocası sevdi, kırmızı giydi.
Dünyadaki kefeniydi kırmızı,
Bilmedi ki kırmızılı kadın...
​Sevdi, çok sevdi de
Vefasızlık gördü sevgisine.
Kalbini aldı bu sevgi, yetmedi;
Aklını da götürdü,
Bilmedi ki kırmızılı kadın...
​"Sevdi, çok sevdi" dedi,
"Çocuğum olaydı bitmezdi" dedi.
Yüreğini böyle teselli etti,
"Vefasızdı, hayırsızdı" demedi;
Esirdi yüreği vefasızına,
Bilmedi ki kırmızılı kadın...
​Kırmızıya adadı ömrünü,
Görenler "Kırmızılı Kadın" dedi belkide.
Bilmediler, kanlı yaşları suladı giydiklerini...
Yüreğinin rengiydi, onla şahitti sevdasına;
Ömrünce yasını tuttu giden vefasızının da,
Silip atamadı sol yanından.
​Giden gitti, hayatına devam etti,
Dünyasını yıktı da ardına bakmadan gitti.
Sultan giydi al kefeni,
Unutamadı sevdasını, unutamadı vefasızını...
Sevgisine adadığı kırmızıyla,
Gönüllerin sevgilisi oldu da
Tek bir kalbe sığamadı
Kırmızılı kadın Sultan...
​Şiirsell